Spraakwater

Tussen Licht En Lucht

Wind Waait

Sticks & Typhoon

Album: Tussen Licht En Lucht

Producer: A.R.T

Selecteer teksten om notities toe te voegen Onderstreepte teksten geven notities aan Blauwe notities zijn toegevoegd door de artiest
            
Typhoon
Tijd vliegt voorbij zonder pauze's, ik treuzel. Ik heb niets te zoeken onder die vleugels. Druk op m’n middenrif, daarom stotter ik. Ik ben iemand die geniet als die afgezonderd is. En ik sta open, maar door mensen buiten gaat dat over, en probeer ik terug te kruipen. Naar mijn schuilplaats. Totdat het wel gaat. Totdat ik opsta op het moment dat mijn bel gaat. Totdat ik alles heb aanvaard, mijn dallen bevallen en alles heb aangekaart. Maar tot dan blijf ik Remi. Schat ik begrijp mezelf niet eens, dus het geeft niet. Laat mij maar achter, laat mij maar wachten. En wees niet bang, want ik ben het grootste gevaar dat ik s ‘nachts kan verwachten. Wat een dag hé? Misschien heb ik alles geïdealiseerd, en was het mooier als gedachte. Ik hoor ga ga ga. Mijn hart zegt blijf blijf blijf, Maar fok it. Nu ga ik daar waar de wind waait. Ja. Daar waar de wind waait . Wij klampen ons vast aan iets dat is bestemd ons te verlaten, Je wint wat tijd maar daar blijft het bij. Dus ik laat het. In theorie maar de praktijk is even wennen dus Zo Niet Mij maar toch ben ik het. Mijn cap bedekt mijn ogen, kleren de naakte waarheid. Geen tijd is een excuus, daarom horloges. En focus alleen op mezelf, niets uiten, maar wel gek vinden dat niemand helpt. Ik sta versteld van mijn aanstellerij, eenzaamheid is een idee, voor mij is het wel een feit. Ik draai door omdat ik mijn gevoel niet kwijt kan. Ik moest door, zocht mijn heil bij anderen, werd er niet blij van. Ik ben rijk want, kijk wat ik heb: vrienden, familie, mijn vrijheid en rap. Dit lijkt perfect, met rede, en dit alles heeft een meerwaarde, omdat ik het weer kan delen. Ik hoor ga ga ga. Mijn hart zegt blijf blijf blijf, Maar fok it. Nu ga ik daar waar de wind waait. Ja. Daar waar de wind waait . Woorden beperken mijn gedachten, maar het is goed zo.
SticksFTG
Je weet toch. Het is allemaal gevoel. De volle vrijheid met een bal om je voet. Ik weet het ook niet. ‘k Zit de hele tijd tussen links, rechts, half vol, half leeg. Nieuw begin, begin van het eind. Ik herken mezelf niet, ik snap de helft niet, ik drijf af. Blijf af, blijf bij me. Ook al wijs ik je af. Mijn schat weet je wat het is? Ik ben twisted. Je wist het, maar nu manifesteert het zich beslissend. Als een verlenging met die gouden goal, lauw in m’n bol. Ik vraag je eerlijk: hoe houd je het vol? Met Stickert de koele kikker in zijn glansrol, de Don Juan, de leraar van die fokking dansschool. Toneelspel lukt hem wel, zo het raakt me niet? Ondertussen ga ik stuk omdat ik je tranen zie. Ik ben die bom op het punt van ontploffing, druk ‘m maar de kop in. Ondertussen pruttelt de koffie. Ruik die nieuwe dag, nieuwe kracht, het zit niet lekker. Beetje breekbaar, plus ik ben een binnenvetter. Mams, je zoon zit met een soort van dilemma, is deze tatoeage permanent of slechts henna? Hou mezelf scherp met ’n flessie en wat hennep, rij rond door Zwolle zonder maar wat te herkennen. Voor mijn vrouwtje: je hebt nogal wat te stellen, maar vertrouw me. Ik ben hier niet om zomaar af te bellen. Liefde is een bitch plus een macht der gewoonte. Kom hier, geef me die kus en een klap van die molen. Is dit een nieuw begin, is het hoofdstuk afgesloten? Dit is een nieuw begin. Ja. Hoofdstuk afgesloten.