Spraakwater

Tussen Licht En Lucht

Sprokkeldagen

Neske Beks & Typhoon

Album: Tussen Licht En Lucht

Producer: Dries Bijlsma

Selecteer teksten om notities toe te voegen Onderstreepte teksten geven notities aan Blauwe notities zijn toegevoegd door de artiest
            
NeskeBeks
Antoinette wie heeft de bal? Draait u om dan weet ge ’t al. Antoinette wie heeft de bal? Als ge niet kunt vangen zijt ge dood.
Typhoon
Hoge bomen vangen de wind en nemen het mee in een doosje, zo klein. Maar juist het kleine in het leven, doet in mij het kleine laten leven, een groot gevoel maar klein gegeven. Laat mij m’n fallus op tafel leggen en zeggen: ‘ik ben gelukkig’. Nou ja, bij wijze van spreken dan. Het is maar net waar je van houdt, ik sprokkel wat dagen, drop bagage. Soms heb ik geen zin om die koffers te dragen. Ik laat los, los het op, word onzichtbaar, en geef de buitenlucht wat ruimte terug. Dus nu zit ik op m'n fiets alsof het niets is, maar niets kan toch niet uit zichzelf de pedalen laten draaien? Zie je het voor je? Je ziet niet, je hoort me. Je intuïtie verstrooit je. Je weet dat ik er ben, maar het enige wat ik denk is: laat me een ongeluk krijgen. Zo’n kleintje. Om verplicht een tijdje rustig te blijven, begrijp je?
NeskeBeks
Hoge bomen vangen wind, maar de wind waait mee. Zolang gij maar weet, waar dat ge, waar dat ge heen wilt. En als ge uwe weg niet vindt, maakt u uw middelvinger nat. En de wind, geloof mij, de wind zal zeggen waar dat gij heen wilt.
Typhoon
Ze zeggen: wees eens praktisch van aard. Oh, dus het draait om handelen? Zelfs al is de overtuiging ver te zoeken. Probeer de vraag te kantelen, ander perspectief. Wat zegt het over mij? Heel veel maar ergens ook niets. Vind je het vaag zoals ik praat? Je hoeft niet te luisteren. Ik ben een emotionele rollercoaster daarom uit ik me. Sorry hoor. Nee fok het, daar moet ik eens mee stoppen. Was mijn hart alleenheerser, dan klopte het. Ik propte me vol met kennis en nieuwe impulsen. At meer dan ik nodig had, mijn ego was gulzig. Misselijk van dat wat te veel is in mij, veel van die aandacht vragende vrouwen lopen nu schreeuwend voorbij. Vreemde gewaarwording. Ik zie jou in dezelfde vage situatie, maar waarom ben ik hier? Ik ben jou hè? Ik overschatte mij ook. Jij achtte mij hoger dan dat, geloofde mijn kracht. Dus terug in mijn rol, dokter dokter! Nee ik niet. Gemakshalve een kwakzalver zonder prescripties. Onze wanhoop. Had jou in geuren en kleuren verteld dat ik als gids nog nooit iemand heb teleurgesteld. Nou nu dus wel.
NeskeBeks
Het is pikdonker, stikdonker in de palmen, in het pik stik donker in de palmen van uw handen. Doet u ogen dicht, en ge zijt er niet. Mee met de wind die de bomen vangt, of waren het de bomen die de wind hadden gevangen? Acht, negen, tien. Wie niet weg is, is gezien. Maar wie is hier wat, en wie is waar blijven hangen? Als ge niet kunt vangen zijt ge dood.
Typhoon
Oké, het maakt niet uit dat ik mijn status in de garage parkeer. Treed af van mijn voetstuk, wordt niet gewaardeerd. Ik ben, niet geleerd, leuk, schattig, aardig, een groot prater, meegaand, sociaal vaardig. Nee ik ben hier Mr. Invincible. Stevig als hard matglas, ik hou m’n hart vast. Ik weet wat ik zie: steeds die bewegende energiedelen die me kietelen omdat ze ‘t liefst willen spelen. Zonder jullie was ik ergens, maar gelukkig kan ik zwerven. In dat doosje, mee met de door de boom gevangen wind. De door mij toegespeelde belofte los ik nu in.